غلامحسین بنان
| غلامحسین بنان | |
|---|---|
 |
|
| بزائنیروز | اردیبهشت ۱۲۹۰ تهران (اصالتاً آملی بییه) |
| بمردن | ۸ اسفند ۱۳۶۴ (۷۴ سال) ایرانمهر بیمارستون، تهران |
| کار | خواننده |
غلامحسین بنان، (اردیبهشت ۱۲۹۰، تهران[۱] - ۸ اسفند ۱۳۶۴، تهران) ایرانی خوننده بییه که سال ۱۳۲۱ تا دهه ۵۰ ایران ملی موسیقی سَره فعالیت کارده. وه رادیو موسیقی شورا عضو بییه و وه ایران موسیقی انجمن ره بساته.
دله |
وچگی [دچیین]
ونه پییر کریم خان بنان الدوله نوری و ونه مار شازده رکنالدوله ِکیجا بینه. وه شیش سالگی جه خونندگی ره شروع هاکرده و ونه اولین اوستا ونه پییر بییه.
حرفهای فعالیتون [دچیین]
سال ۱۳۲۱ بنان ونگ ره رادیو تهران جه مردم گوش جا برسنینه و اتکمه ناگذشته که وه معروف بیّه. روحالله خالقی وه ره موسیقی انجمن ِارکستر دله شرکت هدائه و ارکستر شماره یک جه هم همکاری ره شروع هاکرده و همون اول جه داود پیرنیا جه همکاری داشته. وه شه کار گادِر ۳۵۰ آهنگ ره اجرا هاکرده
تصادف هاکردن [دچیین]
۲۷ آذر ۱۳۳۶ وقتی بنان شه ماشین جه کرج جاده دله جه دَرشییه اتا کامیون جه تصادف هاکرده و این تصادف دله ونه راستی چش کور بیّه.
ازدواج [دچیین]
- کلنل علینقی وزیری ِخاخر جه ازدواج هاکرده که ونجه اتا ریکا و اتا کیجا بییارده
- بعد از اولین زِنا، نهم بهمن ۱۳۴۴ پریدخت آور جه ازدواج هاکرده
منابع [دچیین]
- بنان زندگینومه فارسی بیبیسی دله
- هارمونیک گپسرا
- دل ونگه
- کتاب خاطراتی از هنرمندان، نوشته پرویز خطیبی.
