محمد بن محمود آملی

ویکی‌پدیا جه، آزاد دانشنومه
کپّل بیّن به: بگردستن، بخوندستن

ممد بن ممود آملی از گت مردمون دکترون تبرستون قرن چاروم دله بی‌یه.

علامه ممد بن محمود ملقب به شمس‎الدین آملی از گت علما و محققون شیعه قرنای هفتوم و هشتوم هجری هسته. تاریخ بزائن وه مشخص نیّه ولی بنشنه بائوتن که وشون نیمه دوم قرن هفتوم هجری آمل دله دنیا بمو و تحصیل علوم مختلف وسّه استادهایی ره چنتا شهر دله بدی‌یه و سپس زمون الجایتو بنا به درخواست وه پادشاه به سلطانیه بورده و مورد احترام وه و وزیرش خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی قرار بیته و مدرس مدرسه سلطانیه بیّه و بعد از مرگ وه پادشاه و اختلال امور آذربایجون چندی سفر هاکرده تا اینکه زمون فرمونروایی شاءشیخ‌ابواسحق به شیراز بورده و همونجه متوطن بیه و به تدریس و تالیف دَس بزوئه.

وه همینتی با جمال‌الدین حسن بن یوسف بن علی بن مطهر معروف به علامه حلی متوفی به سال ۷۲۶ ه‍.ق و قاضی عضدالدوله ایجی اتا از علمای اهل سنت متوفی به سال ۷۵۷ ه‍.ق معاصر بی‌یه و طریق مجادله و مناظره ره رد کارده.

از تاریخ بمردن وه صریحا اطلاعی ندارمی ولی بنشنه بائوتن که وه تا اواخر قرن هشتوم زنده بی‌یه.

اشعار[دچی‌ین]

وه به زوونای فارسی و عربی شعر گاته و مقدمه نفایس الفنون دله بعضی از شه اشعار ره به مناسبت‌ئونی بی‌یارده به طور نمونه درباره توحید گانه:

خداوندی که او داند که چون است چو او از هر چه من دانم فزونست
نه هرگز کبریائیش بدایت نه ملکش را سرانجام و نهایت
بدین آلت که عقل او را زبان گفت ثنای حضرت او چون توان گفت

منبع[دچی‌ین]

  • دیدبانی نیوز
  • ویکی‌پدیای کارورون، «Muhammad_ibn_Mahmud_Amuli»، انگلیسی ویکی‌پدیا، آزاد دانشنومه، دله. (هارشی‌یه بَیی ‏۳ مهٔ ۲۰۱۱).

شابلون:گت مردمون مازرون