ممد زکریای رازی

ویکی‌پدیا جه، آزاد دانشنومه
کپّل بیّن به: بگردستن، بخوندستن
ممد زکریای رازی
زکریای رازی ِمجسمه، پارک ملت تهران دله
متولد شعبون ۲۵۱ ه‍.ق. – ۲۷ اوت ۸۶۵
ری
مرگ ۳۰۴ ه‍.خ. – ۵ شعبان ۳۱۳ ه‍.ق.
۱۵ اکتبر ۹۲۵ میلادی
ری
ملیت ایرانی
رشته فعالیت دانشمند و فیلسوف
دین اسلام

مَمِّد زَکَریای ِرازی (۲۵۱ ه‍.ق. – ۳۱۳ ه‍.ق.)[۱] دکتر، فیلسوف و شیمیدون ایرانی که آثار زیادی زمینهٔ پزشکی و شیمی و فلسفه دله بنویشته و به‌عنوان کاشف الکل و جوهر گوگرد (اسید سولفوریک) مشهور هسته.

به بائوته‌ی جرج سارتن، تاریخ علم ِپی‌یر، رازی «گت‌ترین دکتر اسلام و قرون وسطی بی‌یه.» این دانشمند ایرانی از اونجه که شه کتاب‌ئون ره به عربی نوشته، غربیون پلی به جالینوس عرب[۲] هم مشهور بَیی‌یه.

روز پنجم شهریورماه (۲۷ اوت)، روز بزرگداشت زکریای رازی شیمیدون ایرانی و روز داروسازی نام‌گذاری بَیی‌یه.

پانویس[دچی‌ین]

  1. ۲۵۱ ه.ق برابر با ۲۴۴ خورشیدی و ۸۶۵ - ۳۱۳ ه.ق. برابر با ۳۰۴ |خورشیدی، ۹۲۵ میلادی هسته
  2. علی‌اکبر دهخدا، ۵۷۷

بیرون چرخ بزوئن[دچی‌ین]

شابلون:پزشکی اسلامی