آدولف هیتلر

ویکی‌پدیا، آزادِ دانشنومه، جه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
آدولف هیتلر
Bundesarchiv Bild 183-S33882, Adolf Hitler retouched.jpg
شناسنومه
بزاروز ۲۰ آوریل ۱۸۸۹
بزاجا براونا، آم، این
، اتریش-مجارستون
شهروند اتریشی تا سال ۱۹۲۵، شهروند آلمانی پس از ۱۹۳۲
بمردن تاریخ ۳۰ آوریل ۱۹۴۵
بمردن جا برلین
، گت رایش آلمان
همسر اوا براون
دین آتئیست
سیاسی اطلاعات
سیاسی حزب حزب ملی کارگران سوسیالیست آلمان
حزب نازی
سمت صدر اعظم آلمان (از ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵)
فعالیتون هنرمند، سرواز، نویسنده، سیاست‌مدار

آدولف هیتلر (Loudspeaker rtl.svg گوش هدائن پرونده (بزائه ۲۰ آوریل ۱۸۸۹ – بمرده ۳۰ آوریل ۱۹۴۵) رهبر حزب ملی سوسیالیست کارگرون آلمان بئه. وه بین سالای ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵ صدراعظم آلمان، و ۱۹۳۴ به بعد جه، هم زمون مقومای پیشوای رایش بزرگ آلمان سر حکومت کارده.[۱]

هیتلر به عنوان اتا کوهنه‌سرواز نشون‌دار جهونی جنگ اول، سال ۱۹۲۰ دله به حزب نازی بورده و سال ۱۹۲۱ ونه رییس بیّه. وه پس از زندونی بیّن به خاطر شرکت کودتای نافرجوم دله سال ۱۹۲۳، به ترویج ایده‌ئون ناسیونالیستی، ضد کمونیستی و یهودستیزی و بائون سخنرانی‌ئون، حامیون زیادی کشور آلمان دله پیداهاکرده. هیتلر سال ۱۹۳۳ به مقوم صدراعظمی برسی‌یه. مجموعهٔ ارتشی- صنعتی آلمان بتونسته قوای تحلیل بورده این کشور ره ترمیم و وه ره تبدیل به اتا از قدرت‌ئون برتر اروپای اون زمون هاکنه. هیتلر شه خارجی سیاست ره با هدف تصرف فضای حیاتی ویشته دمبال هاکرده و اتا از دلایل اولیه و عمده وقوع جهونی جنگ دوم تهاجم به لهستون ۱۹۳۹ دله توسط وه بی‌یه که ونه نتیجه سه بریتانیا و فرانسه به آلمان اعلام جنگ هدانه. جنگی که بین دِتا قدرت محور و متفقین درهاییته و طی این مدت اروپا و همچنین سایر نقاط دنیا شاهد ویرانی‌ئون و تلفات بسیار بیینه.

گرچه در عرض سه سال، آلمان و نیروی محور ویشتر مناطق اروپا، گت بخشون آفریخا، شرق آسیا و اقیانوسیه ره اشغال هاکردنه اما نیروئون متفقین سال ۱۹۴۲ به بعد جه، وشون جا پیشی هاییتنه و سال ۱۹۴۵ گت رایش آلمان ره هر سو جه احاطه هاکرده. بائوتنه وه همون سال و زمون نبرد برلین، به ضرب گلوله خادکاشی هاکرده.

اِوا براون، آدولف هیتلر معشوقه و اتا رو(=روز) ونه زنا بی‌یه. آدولف هیتلر، الکل نخارده و سیگار نکشی‌یه.[۲] وه گیاه‌خاریکارده و گوشت نخارده.[۳]

آدولف هیتلر ریشارد واگنر، آلمانی آهنگساز «عشق داشته»، موسیقیون ره گوش دائه.[۴] [۵]

آلمان نازی

ونه گت بنویشته ره بخوندین: آلمان نازی

اقتصاد و فرهنگ

در اگوست ۱۹۳۴، هیتلر رئیس رایشسبانک[و ۱] یالمار شاخت[و ۲] را به وزارت اقتصاد منصوب کرد و سال بعد او را نماینده تام‌الاختیار اقتصاد جنگ کرد تا اقتصاد آلمان را برای جنگ آماده سازد.[۶] هزینه‌ها جهت برنامه‌های بازسازی و تجدید تسلیحاتی مجدد از طریق چک‌های میفو، چاپ پول و تصاحب دارایی افرادی نظیر یهودیان که آن‌ها را «دشمن دولت» لقب می‌دادند، فراهم می‌شد.[۷] میزان بیکاری از ۶ میلیون نفر در ۱۹۳۲ به ۱ میلیون نفر در ۱۹۳۶ کاهش پیدا کرد.[۸] هیتلر یکی از بزرگ‌ترین طرح‌های توسعه زیرساختی در تاریخ آلمان را اجرا کرد که نتیجه آن ساخت سدها، بزرگراه‌ها، راه‌های ریلی و سایر سازه‌های شهری بود. حقوق‌ها در میانه و اواخر دهه ۱۹۳۰ نسبت به زمان جمهوری وایمار اندکی کم‌تر بود، درحالی که هزینه زندگی ۲۵٪ افزایش پیدا کرده بود.[۹] ساعات کار هفتگی در جریان انتقال به اقتصاد جنگی افزایش پیدا کرد و در ۱۹۳۹، یک فرد آلمانی به‌طور معمول ۴۷ تا ۵۰ ساعت در هفته کار می‌کرد.[۱۰]

مراسم ادای احترام به مردگان (Totenehrung) در محل کنگره حزب رایش، نورنبرگ، سپتامبر ۱۹۳۴

دولت هیتلر معماری را در مقیاس عظیمی مورد حمایت قرار داد. آلبرت اشپر[و ۳] که در تفسیر کلاسیک‌گرای هیتلر از فرهنگ آلمانی نقش مهمی داشت، به ریاست برنامه ساخت و سازی که قرار بود در برلین انجام شود، منصوب شد.[۱۱] علی‌رغم تهدید چندی از کشورها به تحریم، آلمان از بازی‌های المپیک ۱۹۳۶ میزبانی کرد. هم در بازی‌های المپیک زمستانی ۱۹۳۶ در گارمیش-پارتنکیرشن[و ۴] و هم در بازی‌های المپیک تابستانی ۱۹۳۶ برلین، هیتلر شخصاً مسابقات را افتتاح و در مراسم‌هایی که برگزار شد هم شرکت کرد.[۱۲]

تجدید تسلیحاتی و اتحادهای جدید

ونه گت بنویشته ره بخوندین: نیروهای محور
هیتلر اتا دیدار دله تاریخ ۳ فوریه ۱۹۳۳ دله آلمان نظامیی رهورون جه، شه خارجی سیاست نهایی هدف ره «فتح فضای حیاتی در شرق و آلمانی‌سازی بی‌رحمانه آن» اعلام هاکارده.[۱۳] در مارس، پرنس برنهارد ویلهلم فون بولو[و ۵] از دبیران وزارت امورخارجه بیانیه‌ای صادر کرد که شامل اهداف مهم سیاست خارجی آلمان بود: یکپارچگی با اتریش، برقراری مرزهای پیش از جنگ جهانی اول آلمان، رد محدودیت‌هایی که عهدنامه ورسای بر نیروهای نظامی آلمان اعمال کرده‌است، بازگشت مستعمرات آلمان در آفریقا و برقراری نفوذ آلمان در اروپای شرقی. هیتلر اهداف اعلام شده توسط بولو را متعادل یافت.[۱۴] در سخنرانی‌هایی که در این دوره انجام می‌داد، او عموماً از اهداف صلح‌آمیز سیاست‌هایش و آمادگی برای همکاری مطابق قراردادهای بین‌المللی صحبت می‌کرد.[۱۵] در نخستین نشست کابینه به تاریخ ۱۹۳۳، او هزینه‌های نظامی را نسبت به مخارج مربوط به کاهش بیکاری در اولویت قرار داد.[۱۶]

آلمان در اکتبر ۱۹۳۳ از جامعه ملل و کنفرانس جهانی خلع سلاح خارج شد.[۱۷] در ژانویه ۱۹۳۵، بیش از ۹۰٪ مردم ساکن زارلاند که توسط جامعه ملل اداره می‌شد، در رفراندومی رای به پیوستن به آلمان دادند.[۱۸] در مارس همان سال، هیتلر اعلام کرد که اعضای ورماخت به ۶۰۰٬۰۰۰ نفر افزایش خواهند یافت—شش برابر بیش از سقف محدودیت تعیین شده تحت عهدنامه ورسای—و نیروی هوایی آلمان (لوفت‌وافه)[و ۶] نیز تأسیس خواهد شد و نیروی دریایی (کریگسمارینه)[و ۷] هم توسعه پیدا خواهد کرد. بریتانیا، فرانسه، ایتالیا و جامعه ملل نقض عهدنامه توسط آلمان را محکوم کردند، اما به هیچ اقدامی جهت متوقف کردن آن متوسل نشدند.[۱۹][۲۰] در ۱۸ ژوئن، توافق‌نامه دریایی انگلیس و آلمان (AGNA) به امضا رسید که مطابق آن آلمان می‌توانست نیرویی دریایی خود را به نسبتی بیش از ۳۵ به ۱۰۰ در برابر نیروی دریایی بریتانیا، گسترش دهد. هیتلر که امضای این قرارداد را پیش‌زمینه‌ای بر اتحاد آلمان و انگلیس می‌دانست، آن روز «شادترین روز زندگی» خود لقب داد.[۲۱] برای امضای این توافق‌نامه با فرانسه و ایتالیا مشورت نشد و جامعه ملل مستقیماً نادیده گرفته شد؛ نتیجتاً عهدنامه ورسای در مسیر بی‌اهمیت شدن قرار گرفت.[۲۲]

هیتلر، بنیتو موسولینی پلی

آلمان در مارس ۱۹۳۶، ضمن نقض عهدنامه ورسای، منطقه غیرنظامی راینلند را اشغال کرد. هیتلر همچنین پس از دریافت درخواست کمک در ژوئیه ۱۹۳۶ از سوی ژنرال فرانکو، نیروهای نظامی آلمان را در حمایت از او وارد جنگ کرد. به‌طور همزمان، او به تلاش‌های خود جهت شکل‌دادن به اتحاد میان آلمان و انگلیس ادامه داد.[۲۳] در اوت ۱۹۳۶، در پی افزایش بحران اقتصادی که به دلیل تلاش‌ها جهت تجدید تسلیحاتی ایجاد شده بود، هیتلر به گورینگ دستور داد که «برنامه چهار ساله» را اجرا کند تا آلمان در طی چهار سال آینده برای جنگ آماده شود.[۲۴] مطابق پیش‌بینی این برنامه، یک جنگ تمام‌عیار میان بلشویسم یهودی و ناسیونال سوسیالیسم آلمانی قریب‌الوقوع بود که از نظر هیتلر، به تعهد کامل به تلاش‌ها جهت تجدید تسلیحاتی، صرف نظر از بهای اقتصادی آن، داشت.[۲۵]

کنت گالئاتسو چانو،[و ۸] وزیر خارجه دولت بنیتو موسولینی در ۲۵ اکتبر ۱۹۳۶ اتحاد آلمان و ایتالیا را اعلام کرد و در ۲۵ نوامبر، آلمان پیمان ضد کمینترن را با ژاپن به امضا رساند. بریتانیا، چین، ایتالیا و لهستان هم به امضای این عهدنامه دعوت شدند، اما تنها ایتالیا بود که در ۱۹۳۷ به آن پیوست. هیتلر دیگر از شکل‌دادن اتحادی با انگلیس صرف نظر کرده بود و «بی‌کفایتی» رهبران بریتانیا را سبب آن می‌دانست.[۲۶] او عصبانی بود که بریتانیا در موضوعاتی دخالت می‌کند که «در حوزه آلمانی» قرار دارند.[۲۶] در ملاقاتی در دفتر صدارت عظمای رایش با رهبران نظامی و وزرای امور خارجه، هیتلر یک مرتبه دیگر از هدف خود برای به دست آوردن فضای حیاتی[و ۹] برای مردم آلمان سخن به میان آورد. او دستور داد مقدمات جنگی در شرق فراهم شود که بتوان حداقل در ۱۹۳۸ و حداکثر در ۱۹۴۳ آن را آغاز کرد. قرار بود در صورت مرگ هیتلر، صورتجلسه آن ملاقات که یادداشت هوسباخ نام نهادندش، وصیت‌نامه سیاسی او به حساب آید.[۲۷] آدولف هیتلر احساس می‌کرد که افت شدید سطح رفاه در آلمان در نتیجه بحران اقتصادی، تنها می‌تواند از طریق یک حمله نظامی جهت تسخیر اتریش و چکسلواکی برطرف شود.[۲۸][۲۹] او در نظر داشت پیش از اینکه بریتانیا و فرانسه در مسابقه تسلیحاتی به صورت دائمی پیش افتند، به یک اقدام سریع متوسل شود.[۳۰] در اوایل ۱۹۳۸، در آغاز ماجرای بلومبرگ–فریچ، هیتلر نویرات را از وزارت خارجه مرخص کرد و خودش را هم به وزارت جنگ منصوب کرد؛[۲۴] نتیجتاً کنترل سیاست خارجی و نظامی را در دست و از همان تاریخ سیاستی خارجی که هدف نهایی‌اش جنگ بود، در پیش گرفت.[۳۱]

هیتلر قدرت ره برسی‌ین

آرای حزب نازی در انتخابات[۳۲]
انتخابات رای‌ئون کل % رای‌ئون رایشستاگ کرسیون بنویشته
مه ۱۹۲۴ ۱٬۹۱۸٬۳۰۰ ۶٫۵ ۳۲ هیتلر زندون دله
۱۹۴۲ دیسامبر ۹۰۷٬۳۰۰ ۳٫۰ ۱۴ زندون جه آزاد بیه
مه ۱۹۲۸ ۸۱۰٬۱۰۰ ۲٫۶ ۱۲
سپتامبر ۱۹۳۰ ۶٬۴۰۹٬۶۰۰ ۱۸٫۳ ۱۰۷ اقتصادی بحران بعد دله
جوئیه ۱۹۳۲ ۱۳٬۷۴۵٬۰۰۰ ۳۷٫۳ ۲۳۰ ریاست‌جمهوری نامزد بئی‌ین
نوامبر ۱۹۳۲ ۱۱٬۷۳۷٬۰۰۰ ۳۳٫۱ ۱۹۶
۱۹۳۳ ۱۷٬۲۷۷٬۱۸۰ ۴۳٫۹ ۲۸۸ تینار نسبتا آزاد انتخابات هیتلر دوره دله

هیتلر و دین

ویشته مورخ‌ون معتقد هستنه هیتلر خداناباور بی‌یه و هِچ دینی نداشته.

هیتلر جهاد ره خله دوست داشته. هیتلر خاسته ایسلام جه ابزاری ایستفاده هاکنه. ونه ارتش آفریخا شومال ره گه بئیتنه گادر قرآن دله اتا آیه دنبال دئینه تا اثبات هاکنن هیتلر مسلمونون‌سه اتا مذهبی-سیاسی رهور هسه.[۳۳]

ونه ارتش دله مسلمونون ئم بوسنی و فلسطین جه دئینه. محمد امین الحسینی که قدس اعظم مفتی بی‌یه هیملر جه اتا دیدار داشته و اس‌اس دله رفت‌وآمد داشته.[۳۴]

نگارخنه

منبع‌ون

  1. Adolf Hitler. (۲۰۰۹). In Encyclopædia Britannica. Retrieved April 30, 2009, from Encyclopædia Britannica Online: http://www.britannica.com/EBchecked/topic/267992/Adolf-Hitler
  2. van der Vat, Dan (۱۹۹۷). The Good Nazi: The Life and Lies of Albert Speer. Houghton Mifflin Books. pp. ۶۲. ISBN 039565243X. . See "Hitler's Mountain Home", Homes & Gardens, Nov 1938, pp. 193-195: "Hitler himself never smokes, nor does he take alcohol in any form." See also: آدولف هیتلر, and Smoking ban. The first tobacco ban was imposed by the Nazi Party under direct orders from آدولف هیتلر.
  3. Rudacille 2001, p. 88.
  4. تابوی واگنر در اسرائیل شکسته می‌شود, فارسی بی‌بی‌سی
  5. ۱۰ حقیقت درباره آدولف هیتلر و اسرار فاشیسم, بامیلو بلاگ
  6. McNab 2009, p. ۵۴.
  7. Shirer 1960, pp. ۲۵۹–۲۶۰.
  8. Shirer 1960, p. ۲۵۸.
  9. Shirer 1960, p. ۲۶۲.
  10. McNab 2009, pp. ۵۴–۵۷.
  11. Speer 1971, pp. ۱۱۸–۱۱۹.
  12. Evans 2005, pp. ۵۷۰–۵۷۲.
  13. Weinberg 1970, pp. ۲۶–۲۷.
  14. Kershaw 1999, pp. ۴۹۰–۴۹۱.
  15. Kershaw 1999, pp. ۴۹۲, ۵۵۵–۵۵۶, ۵۸۶–۵۸۷.
  16. Carr 1972, p. ۲۳.
  17. Kershaw 2008, p. ۲۹۷.
  18. Shirer 1960, p. ۲۸۳.
  19. Messerschmidt 1990, pp. 601–602.
  20. Martin ۲۰۰۸.
  21. Hildebrand 1973, p. ۳۹.
  22. Roberts 1975.
  23. Messerschmidt 1990, pp. ۶۳۰–۶۳۱.
  24. ۲۴٫۰ ۲۴٫۱ Overy, Origins of WWII Reconsidered 1999.
  25. Carr 1972, pp. ۵۶–۵۷.
  26. ۲۶٫۰ ۲۶٫۱ Messerschmidt 1990, p. ۶۴۲.
  27. Aigner 1985, p. ۲۶۴.
  28. Messerschmidt 1990, pp. 636–637.
  29. Carr 1972, pp. ۷۳–۷۸.
  30. Messerschmidt 1990, pp. ۶۳۶–۶۳۷.
  31. Messerschmidt 1990, p. ۶۳۸.
  32. Kolb 2005, pp. ۲۲۴–۲۲۵.
  33. هیتلر، جهاد و بهشتی حوریون(رادیو فردا)
  34. هیتلر، جهاد و بهشتی حوریون (رادیوفردا)

ویشته مطلبون

  • صعود و سقوط رایش سوم، ویلیام اِل. شیرر ، ۱۹۶۰، آلمان ، ISBN 0-517-10294-3
  • آدولف هیتلر : کتاب‌شناسی، دُرن اِرِزی، جنگل سبز ، ۱۹۹۴ ، ISBN 0877363601
  • هیتلر و اِستالین : زندگی هم زمان، آلن بلوک، هارپر کولینز ، ۱۹۹۱ ، ISBN 0-679-72994-1
  • هیتلر : مطالعه استبداد، آلن بلوک ، ISBN 0-06-092020-3
  • هیتلر، جوچیم فِست، هاروست بوک ، ۲۰۰۲ ، ISBN 0-15-602754-2
  • هیتلر در وین، بریجیتی هامَن و توماس تورنتون، انتشارات دانشگاه آکسفورد، ویرایش جدید ، ۲۰۰۰
  • دیدگاه جهانی هیتلر : طرح اولیه قدرت، اِبِرهارد جَکِل، کمبریج، انتشارات دانشگاه هاروارد
  • هیتلر ۱۹۳۶-۱۸۸۹ : غرور، ایان کِرشاو، دبلیو دبلیو نورث ، ۱۹۹۹
  • هیتلر ۱۹۴۵-۱۹۳۷ : انتقام، ایان کِرشاو، دبلیو دبلیو نورث ، ۲۰۰۰ ISBN 0-393-32035-9
  • هیتلر پنهان، ترجمه به انگلیسی توسط جان برونجهون، نسخه اصلی ، ۲۰۰۱ ، ISBN 0-465-04308-9
  • نبرد من، آدولف هیتلر، انتشارات زنگ آزادی، فوریه ۲۰۰۴ ، ISBN 1-59364-006-4
  • یونگ و سیاست، والتر اودنیک، ولودیمیر، بخش نمونه آلمان، ترجمهٔ علیرضا طیب، نشر نی ، ISBN 964-312-547-5
  • نبوغ هیتلر، حمید رضا نیک بخش، پیشرفت‌های اقتصادی و اجتماعی آلمان در دوران نازیسم، نشر ترآوا ، ۱۳۸۸، ISBN 978-964-8344-88-2

بیرون بگردستن

جستجو در ویکی‌انبار ویکی تلمبار دله بتونّی پرونده‌ئونی که آدولف هیتلر خَوری دَره ره پیدا هاکنین.


خطای منبع: برچسب <ref> برای گروهی به نام «و» وجود دارد، اما برچسب متناظر با <references group="و"/> یافت نشد.