اوپرا

پاریس اوپرایِ بنا

اوپرا اتا جور غربی تئاتر هسته که موسیقی ونه اصلی نقش ره دارنه و دراماتیک نقشون ره خونشکرون إجرا کانّه. اینتی «کار» (که ایتالیایی کلمه‌ی «اپرا» معنی، همین هسته)، معمولاً اتا آهنگساز و اتا لیبرتینویس همکاری جه بساته وونه و چنتا هنری کاکر هم ونه دوون؛ بازیگری، صحنه‌پردازی، لباس، و بعضی گدر سِماکر و... واری. اجرا، معمولاً اتا اوپرا خنه دله انجام وانه و ارکستر یا اتی پچیک‌ته موسیقی گروه، وه ره همراهی کانّه. ۱۹اُمین قرنِ اوائل جه، این گروه ره اتا ارکسترِ رهبر هاکن-نکان کنده.

موزیکال تئاتر اتی شیوه هسته که اوپرا جه نزدیک هسته، ولی این دِ تا ات‌که هئی جه فرق دارننه.

اوپرا، غربی کلاسیک موسیقیِ کلیدی بخش هسته و مخصوصاً ایتالیایِ سنت دله، خله اهمیت دارنه. اولاً، اتا کامل خونده اثر معنی ره داشته، برعکس اتا نمایش که آهنگ دارنه، اوپرا، چن تا ژانر ره شامل بی‌یه که بعضی دله، کِتاری (محاوره) گپ زونه؛ زینگزپیل و اوپرا کمیک دسوری. سنتی شماره اوپرا دله، خونشکرون، دِ تا خونش‌کری سبک ره إستفاده کانّه: رِسیتیتیو (که کِتاری-مونا سبک هسته)، و خودکفا آریائون.

اوپرا ره ۱۶اُمین قرنِ اواخر، ایتالیا دله شروع هکردنه (یاکوپو پریِ گوم‌بئی دافنه جه، که ۱۵۹۸ سال دله فلورانس شهر دله بساته) و مخصوصاً کلودیو مونته‌وردی آثار، خصوصاً لورفئو جه، زود باقیِ اروپایی کشورون دله تنک بیه: آلمان دله هاینریش شوتس، فرانسه دله ژان-باتیست لولی، و انگلیس دله هنری پورسل، همگی ۱۷اُمین قرن دله، شه ملی سنتون ره په هِشنینه. ۱۸اُمین قرن دله، ایتالیایی اوپرا، ویشته اروپایی مملکتون (جز فرانسه) ره دپیته و همه وه ره خِش داشتنه و جورج فردریک هندل سرآدم خارجی آهنگسازون ره جذب کردنه. اوپرا سریا ایتالیایی اوپراِ معتبرترین فورم بی‌یه، تا کریستف ویلیبالد گلوک، ۱۷۶۰ سالون دله، شه «اصلاحی» اوپرا جه، ونه تصنعی بی‌ین ره نقد هاکرده. ۱۸اُمین قرنِ آخر، اوپرایِ سرشناس‌ترین چهره، ولفگانگ آمادئوس موتسارت هسته که اوپرا سریا جه شروع هاکرده، ولی ویشته شه ایتالیایی کمدی اوپرا وسه معروف بیّه، مخصوصاً فیگارو عاروسی (Le nozze di Figaro)، دون جووانی، و همه اینتی کانه (Così fan tutte)، سریل حرم آدم‌دزدی (Die Entführung aus dem Serail)، و سحرنی (Die Zauberflöte) که آلمانی سنت دله، شاخص هستنه.

۱۹اُمین قرنِ اوائل، بل کانتو سبک رُش دکته و جواکینو روسینی، گائتانو دونیزتی و وینچنزو بلینی، همه، این سبکِ شاخص آثار ره خلق هاکردنه. این دوران، گت اوپرا هم باب بئی‌یه که دنیل اوبر و ژاکوم مایربیر آثار، و همچنین کارل ماریا فون وبرِ آلمانی رومانتیک اوپرا ونه نمونه هستنه. ۱۹اُمین قرنِ میونه تا آخر، اوپرایِ طلایی زمونه بی‌یه که ایتالیا دله جوزپه وردی و آلمان دله ریچارد واگنر، رهبری و سلطه داشتنه. اوپرا محبوبیت، ایتالیا دله وریسمو دوران و معاصر فرانسوی اوپرا، تا ۲۰اُمین قرنِ اول، جاکومو پوچینی و ریچارد اشتراوس جه إدامه پیدا هاکرده. ۱۹اُمین قرن دله، موازی اوپرا سنتون، مرکزی و شرقی اروپا دله، مخصوصاً روسیه و بوهمیا دله رمبش دکته. ۲۰اُمین قرن، مدرن سبکون آزمایش بئینه؛ آتونالیته و سریالیسم (آرنولد شونبرگ و آلبرت برگ)، نئوکلاسیسیسم (ایگور استراوینسکی)، و مینیمالیسم (فیلیپ گلس و جان آدامز) واری. ضبط تکنولوژی بمو په، انریکو کاروسو و ماریا کالاس واری خونشکرون، خله ویشته مخاطبون وسه بشناسی بَینه که اوپرا هوادارون ره ویشته هاکرده. رادیو و تلویزیون اختراع بیه په، اوپرا، این رسانه‌ئون دله هم إجرا بیه. ۲۰۰۶ سال جه شروع هاکردنه چنتا گت اوپرا خنه، شه اجرائونِ زنده فیلم ره، دنیای سینمائون دله نمایش هدانه. ۲۰۰۹ سال جه، کامل اجرائون ره بنشنه دانلود و استریم هاکردن.

منابع

• انگلیسی ویکی‌پدیا