خر خره وا
خِرخِرهوا یا خروا خرون وا اتا سوادکوه شهرستان مراسم بییه. زمونی که خله توم وارش إمو و آفتاب دیار نیه و وشون کشاورزی ره صدمه زوئه، زنان جمع بینه و سازه و سهپایه و ماشه و سِخ شه دست گیتنه و اتا که وه ره «افتابی» گتنه، پیته لباس کرده و زنان پیش-پیش راه کته و خوندسته:
- خِر وا خیرون وا
- بینج توتک، آ شیر وا
- هرکی مه ره خر ندا
- ونه خنه ره وا له بدا
- پیرزنا کل سی بمیره
- پیرمردی بنه سی بمیره [۱]
منابع
[دچیین]- ↑ نویسندهئونِ جمیعتی (۱۳۹۸). «آیینهای قومی-بومی؛ مدخلها». در شجاع کیهانی، جعفر. دانشنامه تبرستان و مازندران (به فارسی). ج. ۴. به کوشش جهانگیر نصر اشرفی. (ویراست یک). تهران: نشر نی. ص. ۵۵. شابک ۹۷۸-۶۲۲-۰۶-۰۲۳۳-۰.