عرفان

عرفان (انگلیسی جه: Mysticism، یونانی جه: μυω یعنن «پنهون هاکردن») کارها و روش‌هایی هستنه که معمولاً خانّه آدم ره اتا نهایی واقعیت جه – که تونده الهی و مقدس، معنوی حقیقت یا دکّل خِدی خدا بوئه – مستقیم تجربه هاکردن، شهود، یا درونی درک هاکردن جه پیوند هادن. ونه فلسفی نسخه دله، عرفان اتا گرایش و اشتیاق هسته که آدمِ روح خانه الوهیت جه نزدیک بوو و ونجه هئی بووشه.

وجه تسمیه

«عرفان» واژه عربی زوون دله «عَرَفَ» جه إنه که ونه معنی «بشناسی‌ین» هسته.

ونه انگلیسی کلمهٔ «Mysticism» هسته که یونانی «μύω» (muo) جه إنه و ونه معنی «پنهان هاکردن» جه ریشه گیرنه و چون یونانی-رومی دین دله ات‌سری «مخفی» فرقه داشتنه که عرفان اونان جه ریشه گیرنه. مسیحیت بمو په، این إصطلاح انجیل ِتمثیلی تفسیرات معنی ره بیته.