غلامرضا کبیری

ویکی‌پدیا، آزادِ دانشنومه، جه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

غلامرضا کبیری مازرونی شاعر و معلم بی‌یه. وه سال 1298 ساری دله دنیا بموئه و بعد اینکه معلمی جه بازنشست بیّه، بورده مازرونی شعر بائوتن سروقت. وه ات‌که رادیویی برنومه اجرا کارده و «کوچ» مجموعه ره شعر دَوِسته.

وه شه معروف شعر ره «مِنِمه» رج جه بائوته:

اون که ته یاد وه ره همدل و همدم، منمه اون که هم لذت هدایی وه ره هم غم، منمه
اون که ته ململ چشمون وه ره اینگوئه هَشوش تا ته ره بلکه بتونه هاکنه چَم، منمه
اون که ته تندی و بدعهدی و بد قولی ره همه ره طاقت ایارد و نزوئه دم، منمه
اون که الریک تا بی‌یه، روش کشی‌یه تا ته پلی کئی ماریم واری شو کشی‌یه شم، منمه

fa:غلامرضاکبیری

منابع[دچی‌ین]

  • سیری در زبان و شعر مازندرانی. صفحه 27.