زین‌العابدین فروزش

ویکی‌پدیا، آزادِ دانشنومه، جه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زین‌العابدین فروزش اتا مازرونی نویسنده بی‌یه که سال ۱۲۷۶ شمسی، کلاردشت ِنزدیکی، کوه‌پر ِمله دله، دنیا بموئه. وه فقه، اصول، حکمت، منطق و دیگه دینی چیون ره شه منطقه دله، میرزای تنکابنی، مسیح طالقانی و شیخ علی نوری پَلی جه یاد بَییته و بعد بورده تهران و جدید ِعلوم ره دارالفنون دله بخوندسته.

فروزش قاجارون ِدوره همیشه سوسیالیستی حزبون و دموکرات و رادیکال ِکمیته‌ئون دله دَیی‌یه. وه ات‌گادِر فارس ِایالت ِدادستان، آذربایجون ِاستیناف ِکفیل، آمار ِاداره‌ی ِکارگزینی و... بی‌یه. وه این کارها په، ملی جبهه ره بساته و آزادی‌خائون ِسَر ره جمع هاکرده. وه سال ۱۳۰۱ اتا روزنومه بساته که ونه نوم «نجات ملی» بی‌یه و این روزنومه ره هرچن وقت توقیف کاردنه. وه سال ۱۳۱۸ جه فروزش هرچی سیاسی پُست جه استعفا هِدا و وکیل بیّه. ات مدت که بگذشته په، دِباره سیاسی فضا آروم بیّه و وه بورده روزنومه‌نویسی په. دِباره اسفند ۱۳۲۰ شه روزنومه ره چاپ هاکرده. فروزش ِمعروف بنویشته‌ئون جه «ما و سید ضیاالدین»، «اونچی بَدیمه»، «تاشکند ِسفر ِیادگاری» و... هستنه.

منابع[دچی‌ین]

  • نوری، نظام‌الدین. تاریخ ادبیات و فرهنگ مازندران. زهره، ۱۳۸۰. ۴۴۵.