پرستش‌گاه اورشلیم

ویکی‌پدیا، آزادِ دانشنومه، جه
پرش به ناوبری پرش به جستجو
منوره هفت شاخهٔ پرستش‌گاه اورشلیم ره تیتوس، امپراتور روم پس از رِقِدبدائن دومین معبد یهود به شهر روم بَورده.

پرستش‌گاه اورشلیم (به عبری: בית המקדש) یا «بیت همقداش» به معنای مقدس ِسره و به عربی بیت المَقدِس، مجموعه‌یی از معابد مقدس و اماکن مذهبی یهودیون هسته کوه معبد دله دره که شهر باستونی اورشلیم میون قرارداشته. بر باور یهودیون، پرستش‌گاه اورشلیم، خدای جا هسته که معبد هم ونه شنه و نیروی الهی وه همواره مکان مقدس پرستش‌گاه دله فیضون دانّه.

منابع[دچی‌ین]

جستجو در ویکی‌انبار ویکی تلمبار دله بتونّی پرونده‌ئونی که پرستش‌گاه اورشلیم خَوری دَره ره پیدا هاکنین.