بچا بچا
 بچابچا | |
|---|---|
 | |
| رج مرتبه | تی |
| علمی طبقهبندی | |
| جور محدوده | سلّولی موجود |
| جور قلمرو | یوکاریوت |
| قلمرو | گیاه |
| چلّه | رگدارِ گیاهون |
| جیر دسته | پیدازادان |
| راسته | خلنگسانان |
| خانواده | پامچالیان |
| جنس | پامچال |
| علمی نوم | |
| Primula vulgaris William Hudson | |
| دیگر اسمون | |
| گل پامچال Primula acaulis جان هیل | |
 بچا بچا عکس نگارخنه - ویکیمدیا تلمبار | |
کد ره دچیین - دچیین  | |
بچا-بچا یا چل چل خای (فارسی جه: پامچال؛ علمی نوم: Primulaceae) اتی گُل نوم هسته که تموم سال گل دارنه. وه ره روشهای جور-وا-جور پرورش دنّه و انواع مختلفی دارنه.
مازرون فرهنگ دله
[دچیین]چل چل خای ره نوروز و بهارِ برسیین نشونه دونستنه و همینسه خار گل إشناسینه.
اسفندما که ورف و وارش سر بییه، بچا-بچا در إمو و جوونها دله هرکس اولین بچا-بچا ره پیدا هکرد بوئه، گتنه شه أرمون جه رسنه. این گل ره وتنه و وردنه مله دله گردش دانه و خوندستنه: «چل چل خای، تپ پیر خای، مپ پیر خای، هر دو کله سر عامی»[۱]
تیئون
[دچیین]چن جور بچا-بچا که معروفنه:
- چینی P.sinensis
- گوشی P.nuricula
- گلدرشت P.grandflora
- باغی P.gardenia
- زرد P.macrocalyx
- سرمادوست P.algida
- هفترنگ P.heterochroma.
منابع
[دچیین]- ↑ نویسندهئونِ جمیعتی (۱۳۹۸). «آیینهای قومی-بومی؛ مدخلها». در شجاع کیهانی، جعفر. دانشنامه تبرستان و مازندران (به فارسی). ج. ۴. به کوشش جهانگیر نصر اشرفی. (ویراست یک). تهران: نشر نی. ص. ۴۶. شابک ۹۷۸-۶۲۲-۰۶-۰۲۳۳-۰.
- برگرفته ازاین وبگاه. نویسنده: علیرضا اسماعیل بیگی از کتاب: "برخی از گیاهان زینتی"