شروين دیم (باوندی شاء)

ویکی‌پدیا، آزادِ دانشنومه، جه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شِروین رستم ریکا (بمرده حدود ۳۱۸ (قمری)/۹۳۰ (میلادی)) از شائون باوندیون (کیوسیون) تپورستون بیه.

بعد از بمردن رستم سرخاب ریکا، ونه ریکا شروین همینتی زندون دیه تا اون که «رافع بن هَرثـَمه» از عمرولیث شکست بخارده ئو بمرده ئو این اتا هم اسیر اسماعیل سامونی بیه. امیر سامونی، لشکری به رئیسی «محمد ،هارون ریکا» سرکوب «محمد بن زید» وسه به تبرستون رائی هکرده. محمد بن زید به سنه ۲۸۷ قمری (۹۰۰ میلادی) شکست بخارده ئو بمرده ئو شروین زندون جه دربورده ئو با ایطاعت از سامانیون پیرقلمروی دله فرمونروا بیه.

زمونی که محمد بن هارون با «داعی کبیر» هم‌داستان بیه ئو بر امیر سامونی حمله هکرده، شروین به یاری «ابو العباس عبدالله بن محمد نوح» که از سوی سامانیون امارت طبرستون ره بییت بیه، راس بیه. ات جنگ دله که ۲۹۰ قمری (۹۰۳ میلادی) انجوم بیه ، عبدالله بن محمد ابل شکست بخارده ، اما آخرسری محمد بن هارون و داعی کبیر ره عقب دمبدا. این کار، ایرتیباط شروین ره با امیرون سامونی ایستیحکام ویشتری هدائه، اونتیکه وقتی همون «ابوالعباس عبدواله»، بخاسته به احمد سامونی بتوشه (به سال ۲۹۷ ق/۹۱۰ م)، شروین وه ره از اینتا کار دور هاکرده. بعد از بمردن ابوالعباس (۲۹۸ ق/۹۱۱ م) ئو شیکست جانشین وه - «محمد بن صعلوک» - از سیپاه داعی کبیر، شروین از «نصر بن احمد سامونی»، سپاه بخاسته تا به جنگ داعی بوره. نصر بن احمد ، سیپائی به رئیسی «الیاس بن الیَسَع» به تبرستون برسنیه، اما اینتا سیپاه در برابر داعی کبیر تاب نیارده ئو کار به صولح تموم بیه (۳۰۱ ق / ۹۱۴ م) ئو طبرستون به تصرف داعی کبیر دربموئه.

شروین هم به ناچار ئو از ترس داعی کبیر با وه صولح هکرده ئو پیمون خادش ره تا روزگار «حسن بن قاسم»، داعی صغیر و جانشین داعی کبیر، همینتی داشته. اما داعی بر اون بیه که شروین ره از میون بیره ئو بر سرتاسر طبرستون چیره بوّه. از سوی دیگه، ابوالحسین - پسر داعی کبیر - که با داعی صغیر پنهونی دشمنی کارده ، شروین ره از خواستئون داعی مطلع بساته. شروین دربورده ئو داعی به ولایت وه رو بیارده ئو خرابیئون زیادی به بار بیارده. جالب اونه که زمونی که ماکان بن کاکی به یاری ابوالقاسم و ابوالحسین - وچون داعی کبیر - بر داعی صغیر بتازینه، شروین جانب داعی ره بیته . با این همه، بعد از بمردن داعی صغیر (۳۱۶ ق/۹۲۸ م) به ماکان کاکی دربمو تا قلمرو خادش ره حفظ هکنه.

آخربار از شروین در وقایع سنه ۳۱۷ قمری (برابر با ۹۲۹ میلادی) اون زمون که «ابو زکریا یحیی سامونی» از زندون دربورده ئو بر «نصر بن احمد» بتازیه ، یاد بیه، اما تاریخ درست بمردن شروین معلوم نیه.