فلاطون

افلاطون

مقوم

scholarch of the Platonic Academy ۰۳۸۷ "پ.م" – ۰۳۴۷ "پ.م" – اسپئوسیپوس  ←

شخصی معلومات

ناحیه	یونان باستان دوره
بزا-روز	دهه 420 "پ.م" آتن
نوم، ماری زوون جه	Πλάτων  (یونانی باستان)
تولدِ نوم	Ἀριστοκλῆς  (یونانی باستان)
بمردن	دهه 340 "پ.م" (70/89 سال) آتن
مِزار	مقدار ناشناخته Tomb of Plato, Athens
ملیت	آتن باستان
ماری زوون	باستان یونانی زوون
گپ بزوئن زوون	باستان یونانی زوون
زوونی که نوشته	گویش آتیک

خانواده

پی‌یر	Ariston of Athens
مار	Perictione
برار-خاخِر	Potone — Adeimantus of Collytus — گلاوکن — Antiphon

دیگه چیون

پیشه‌ئون	لیست… فیلسوف epigrammatist شاعر نویسنده philosopher of law
استاد	سقراط — تئودوروس کورنایی — Hermogenes — Dionysius
شاگردون	لیست… ارسطو — آکسیوتئا — اودوکسوس کنیدوسی — گزنوکراتس — لاستنیا مانتینیکی — هراکلیدس پونتیکوس — اسپئوسیپوس — چیرون — فیلیپ اوپوسی — Leon of Byzantium — کوریسکوس — دمتریوس آمفیپولیسی — اراستوس — Euphraeus — هراکلیدس — هستیوس — پایتون انزی — تیمولائوس — اوئون — Theodectes — ثئوفراستوس
تحت تأثیر	لیست… سقراط — هراکلیتوس — پارمنیدس — هومر — هزیود — آریستوفان — پریتاگوراس — پیتاگوراس — آیین اورفئوسی
تخصص	لیست… فلسفه — ادبیات — اپیستمولوژی — حقوق — سیاست — آموزش — خانواده — دوستی — ایشکا — فلسفه دوران باستان — عصر باستان
رِمبِش	فلسفه افلاطون
هنری سبک	مکالمات افلاطون

اعمال

مهمترین کارون

لیست… Epistles منکسنوس Minos پارمنیدس (گفتگو) Lysis لاخس قوانین ایون ته‌تتوس فیلبوس Sisyphus Theages Rival Lovers Second Alcibiades ضیافت سوفسطائی (افلاطون) دولتمرد (افلاطون) هیپیاس اول هیپیاس دوم First Alcibiades گفتگوی پروتاگوراس-افلاطون Euthydemus Hipparchus منون گرگیاس (گفتگو) خارمیدس کراتیلوس Eryxias Clitophon Epinomis کریتیاس (۰۳۶۰ "پ.م") تیمائوس (دهه 360 "پ.م") فایدون (۰۳۷۰ "پ.م") فایدروس (دهه 370 "پ.م") جمهوری کتاب (دهه 390 "پ.م") آپولوژی ( قرن 4 "پ.م") اوتیفرون (افلاطون) ( قرن 4 "پ.م") کریتون

مجموعه کارون

ویکتوریا و آلبرت موزه موزه اشتدلیک آمستردام

دهه ۴۲۰ پ‌م دهه ۳۴۰ پ‌م 

آریستوکلس ملقب به فلاطون یا افلاطون یا پلاتون (یونانی جه: Πλάτων،‏ تلفظ وانه: Plátōn) ‏(بزائه ۴۲۸/۴۲۷ پ. م. - بمرده ۳۴۸/۳۴۷ پ. م) دوّمین فیلسوف از یونانی فیلسوفون ِسه‌گانه بی‌یه (سقراط، افلاطون و ارسطو). افلاطون اولین فیلسوفی هسته که شه جه کتاب باقی بی‌یشته.

افلاطون اتا آتنی شهروند بی‌یه که خانوادگی مقوم داشته و شهرِ سیاسی و فکر جنبش‌ها دله فعالیت کرده. مسائلی که افلاطون اولین صوه طرح هکرده، خله جول و عمیق هستنه و وه شه سؤالات ره اتی جواب دِنه که هر مخاطبی ره تحت تأثیر إلنه. تقریباً هر دوره‌ای، آدمونی دیینه که ونه تأثیر جا، شه ره افلاطونی نومستنه. افلاطون اولین فیلسوف نیّه و پیش از وه پیشاسقراطیون هم دئینه ولی وه فلسفه‌یِ موضوع ره عوض هکرده و وه ره از نو بساته و اخلاقی، سیاسی، متافیزیکی و معرفتی سؤالات ره خاسته ونجه حل هاکنه؛ همینسه بعضی مورخون وه ره فلسفه‌یِ مخترع نوم دِنّه. خله کم دنیایِ تاریخ دله دانشمندونی پیدا وونّه که افلاطون قایده مباحث ره جول هکت بوئن و اینتی وشون گپ بلندِ دامنه داشت بوئه: فقط ارسطو (که ونه شاگرد بی‌یه)، آکویناس و کانت ره بنشنه ونجه مقایسه هاکردن.

باورون

مهمترین باوری که افلاطون بوجود بیارده، عالم مثل هسته؛ وه گاته امه دنیا دله همه چی خراب و معیوب هسته ولی اتی کامل ِعالم وجود دارنه که ونه موجودات همه درست هستنه و وه ره ایده‌های عالم یا مُثُل عالم گننه. این ایده‌ها شکل و ساختاری دارنه که امه ناقصِ دنیا دله وشون جه الگو بئیت بیّه. مثلاً خر ِایده، که مثل عالم دله دره، ویژگی‌هایی دارنه که وقتی اِما خرِ نوم ره اِشنامبی، همه اونان یاد کفمبی. ولی اَمه دنیا دله خر تونده خله فرم دیگری هم داره: تونده اتا دست و لینگ نداره، تونده گوش نداره، تونده لال بوئه و... امه دنیایِ خر، اتا نمونه هسته که مُثل ِعالم سرجا شابلون بکشی‌یه بیّه.

افلاطون خیر، قشنگی، عدالت، بزرگی، تشبیه، وحدت، دیّن، یکسانی، فرق داشتن و تغییر ره مهمترین ایده‌هایی دونده که اونتا عالم جه اِنّه. وه گته وقتی اِما ات‌چی ره قشنگ یا گت ویمبی، ونه درنظر داریم که «قشنگی» یا «گتی» محدود به اینتا موجود نی‌یه. ونه این ناقص دنیا جه رها بویم و اونتا گتتر واقعیت ره درک هاکنیم. چون هر شیء روحی دارنه و این روح هسته که واقعیت ره شه درون دارنه. وه گاته آدمون ونه فیلسوف بوون و فضائل په بورن تا بفهمن چچی خار هسته و نی‌یه.

بنویشته‌ئون

افلاطون جه خله کتابون باقی بمونسته. ونه کتابون ویشته نمایش‌نومه حالت ره دارنه و وشون ره «دیالوگ» گننه و خال کندی تئاتر دله گذرنه. (اتا استثنا دارنه، عذرخاهی ِدفاعیه هسته که سقراط ِمحاکمه‌یِ سخنرانی هسته) افلاطون این کتابون دله شه باورون ره مستقیماً نائونه و ات‌که غیرمستقیم و داستان‌مونا اینان گپ‌ها ره زنده. وه نخاسته شه فکرها ره بعنوان واقعیت محض بقیه کلّه دله فرو هاکنه و شه گپ ره اتی زنده که خال کندی اتا راز ره دره گنه که ونه واقعیت ره هچکی ندونده و این فلسفی جواب کامل و تموم‌بئی نی‌یه و مخاطب تونده هم‌فکری هاکنه و نویسنده ره کایر بئه. روش دیگر که افلاطون دارنه، این هسته که شه کتابون دله سقراط ِزوون جا گپ زنده. دقیقاً میّن نی‌یه که چنده از این حرف‌هایی که وه بنویشته، خِدی سقراط‌شنه و چنده ره وه سقراطِ تِک بی‌یشته؟ سقراط فقط اتا کتاب دله، افلاطون ِاصلی کاراکتر نی‌یه که اون هم قوانین ِکتاب هسته که افلاطون ِآخرین بنویشته بی‌یه.