آل بویه

ویکی‌پدیا، آزادِ دانشنومه، جه
(بویه‌ی آل جه بموئه)
کپّل بیّن به: بگردستن، بخوندستن
بوییون
آل بویه

 

۹۳۴–۱۰۵۵
بوییان ، سال ۹۷۰
پایتخت شیراز
زبان‌(ها) دیلمی، گیلکی و پارسی و عربی
مذهب شیعه
دولت پادشاهی
امیر/شاهنشاه
 - ۹۳۴–۹۴۹ عمادالدوله علی
 - ۱۰۴۸–۱۰۵۵ ملک رحیم
دوره تاریخی خاورمیانه
 - تأسیس ۹۳۴
 - عمادالدوله علی ملقب به امیر
 - عضدالدوله دیلمی ملقب به شاهنشاه
 - انقراض ۱۰۵۵

آل بویه یا بویه‌ی آل اتا دیلمی سلسله بی‌یه که ۹۳۲ تا ۱۰۵۵ میلادی نا فقط گیلون و تبرستون دِله، که تموم ایران دِله حوکومِت هاکِردِه. ونه مؤسسون سه‌تا برار بینه که اَتّا ماهیگیر ِوَچه بینه که وِنه نوم ابوشجاع بی‌یه. وِشون سه نَفِر، ماکان و مرداویج ِ سپاه دِله، جنگ هاکِرد بینه.

وِشون سه‌تا برار (علی، حسن و احمد)، اَتّا حرکتی بِساتِنه که صد سال ویشتر دوام بیارده و ایران فرنگ و سیاست و مذهب ِسر تاثیر بِیشته.

وِشون، اولین کسانی بینه که خلیفه نیشتِگا، بغداد، ره اشغال هاکِردِنه و خلیفه سر تسلط داشتِنه. گِت ِدانشمندون و ادیبونی ابن سینا و رازی و علی عباس و ابوریحان بیرونی واری، وِشونِ نِسومِ (سایه) بِن نوج بَزونه و گَت بَئینه.

منبع[دچی‌ین]