محمد بن محمود آملی

ویکی‌پدیا، آزادِ دانشنومه، جه
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ممد بن ممود آملی از گت مردمون دکترون تبرستون قرن چاروم دله بی‌یه.

علامه ممد بن محمود ملقب به شمس‎الدین آملی از گت علما و محققون شیعه قرنای هفتوم و هشتوم هجری هسته. تاریخ بزائن وه مشخص نیّه ولی بنشنه بائوتن که وشون نیمه دوم قرن هفتوم هجری آمل دله دنیا بمو و تحصیل علوم مختلف وسّه استادهایی ره چنتا شهر دله بدی‌یه و سپس زمون الجایتو بنا به درخواست وه پادشاه به سلطانیه بورده و مورد احترام وه و وزیرش خواجه رشیدالدین فضل‌الله همدانی قرار بیته و مدرس مدرسه سلطانیه بیّه و بعد از مرگ وه پادشاه و اختلال امور آذربایجون چندی سفر هاکرده تا اینکه زمون فرمونروایی شاءشیخ‌ابواسحق به شیراز بورده و همونجه متوطن بیه و به تدریس و تالیف دَس بزوئه.

وه همینتی با جمال‌الدین حسن بن یوسف بن علی بن مطهر معروف به علامه حلی متوفی به سال ۷۲۶ ه‍.ق و قاضی عضدالدوله ایجی اتا از علمای اهل سنت متوفی به سال ۷۵۷ ه‍.ق معاصر بی‌یه و طریق مجادله و مناظره ره رد کارده.

از تاریخ بمردن وه صریحا اطلاعی ندارمی ولی بنشنه بائوتن که وه تا اواخر قرن هشتوم زنده بی‌یه.

اشعار[دچی‌ین]

وه به زوونای فارسی و عربی شعر گاته و مقدمه نفایس الفنون دله بعضی از شه اشعار ره به مناسبت‌ئونی بی‌یارده به طور نمونه درباره توحید گانه:

خداوندی که او داند که چون است چو او از هر چه من دانم فزونست
نه هرگز کبریائیش بدایت نه ملکش را سرانجام و نهایت
بدین آلت که عقل او را زبان گفت ثنای حضرت او چون توان گفت

منبع[دچی‌ین]

  • دیدبانی نیوز
  • ویکی‌پدیای کارورون، «Muhammad_ibn_Mahmud_Amuli»، انگلیسی ویکی‌پدیا، آزاد دانشنومه، دله. (هارشی‌یه بَیی ‏۳ مهٔ ۲۰۱۱).

شابلون:گت مردمون مازرون